• 2.jpg
  • 3_stanislaw.JPG
  • 4.jpg

Dziś, mimo dnia Pańskiego, przypada też liturgiczne wspomnienie pierwszego sercanina, który został wyniesiony do chwały ołtarzy.

Marian urodził się 25 września 1891 r. w San Esteban de los Patos (w prowincji Avila). W wieku zaledwie 12 lat wstąpił do seminarium diecezjalnego w Avili i po 13 latach nauki i formacji w 1916 r. otrzymał święcenia kapłańskie. Pracę duszpasterską rozpoczął jako proboszcz w Hernansancho. Starał się przede wszystkim rozbudzić u parafian życie eucharystyczne i nabożeństwo do Matki Najświętszej. Wierni, zbudowani jego ujmującą pobożnością, nazywali go świętym kapłanem. On sam umocnił się w przekonaniu, że ściślej zjednoczy się z Bogiem żyjąc w zakonie.
W 1922 r., za zgodą swojego biskupa, wstąpił do nowicjatu karmelitów w Larrea Amorebieta, przybierając imię Jana Marii od Krzyża. Kłopoty ze zdrowiem zmusiły go do opuszczenia karmelu, ale nie osłabiły pragnienia życia w zakonie. W 1925 r. wstąpił do sercanów w Noveldzie i rok później złożył u nich śluby, ponownie wybierając imię Jan Maria od Krzyża.
W 1927 r. przełożeni skierowali go do szkoły apostolskiej w Puente de la Reina. Zajmował się tam głównie duszpasterstwem powołaniowym. Po wybuchu wojny domowej nakłoniono go, by schronił się u przyjaciół w Walencji. 23 lipca 1936 r. przybył do tego miasta i znalazł się w pobliżu podpalanego przez milicjantów kościoła de los Santos Juanes. Z wielką odwagą napiętnował wobec sprawców ten "odrażający czyn". Natychmiast został aresztowany i osadzony w więzieniu. Gdy po miesiącu wyprowadzano go na rozstrzelanie, szedł z radością, bo uważał, że to najlepszy los, gdy człowiek może oddać życie za Chrystusa.
Zginął śmiercią męczeńską 23 sierpnia 1936 r. w mieście Silla pod Walencją. Proces informacyjny w sprawie jego męczeństwa został przeprowadzony w Walencji w latach 1959-1960. Został beatyfikowany w grupie 233 męczenników wojny domowej w Hiszpanii przez św. Jana Pawła II w dniu 11 marca 2001 r.

(za: www.brewiarz.pl)

Za wstawiennictwem bł. Jana Marii od Krzyża Mendeza polecajmy Bogu Zgromadzenie Księży Sercanów, wypraszając dla członków tego zgromadzenia wierność sercańskiemu charyzmatowi, który polega na miłości i wynagradzaniu Bożemu Sercu za grzechy całego świata. Prośmy też o nowe sercańskie powołania i o beatyfikację o. Leona Jana Dehona - założyciela Księży Sercanów.

Kiedy w roku 70 Jerozolima została zdobyta i zburzona przez Rzymian, rozpoczęły się wielkie prześladowania religii Chrystusa, trwające prawie 300 lat. Dopiero po ustaniu tych prześladowań matka cesarza rzymskiego Konstantyna, św. Helena, kazała szukać Krzyża, na którym umarł Pan Jezus. Po długich poszukiwaniach Krzyż odnaleziono. Co do daty tego wydarzenia historycy nie są zgodni; najczęściej podaje się rok 320, 326 lub 330, natomiast jako dzień wszystkie źródła podają 13 albo 14 września. W związku z tym wydarzeniem zbudowano w Jerozolimie na Golgocie dwie bazyliki: Męczenników (Martyrium) i Zmartwychwstania (Anastasis). Bazylika Męczenników nazywana była także Bazyliką Krzyża. 13 września 335 r. odbyło się uroczyste poświęcenie i przekazanie miejscowemu biskupowi obydwu bazylik. Na tę pamiątkę obchodzono co roku 13 września uroczystość Podwyższenia Krzyża Świętego. Później przeniesiono to święto na 14 września, ponieważ tego dnia wypada rocznica wystawienia relikwii Krzyża na widok publiczny, a więc pierwszej adoracji Krzyża, która miała miejsce następnego dnia po poświęceniu bazylik. Święto wprowadzono najpierw dla tych kościołów, które posiadały relikwie Krzyża, potem zaś dla całego Kościoła Powszechnego.

W 614 r. na Ziemię Świętą napadli Persowie pod wodzą Chozroeza. Zburzyli wówczas wszystkie kościoły, także i kościół Bożego Grobu, a wiedząc, jak wielkiej czci doznaje Krzyż Pana Jezusa, zabrali go ze sobą. Cały świat modlił się o odzyskanie Krzyża Świętego. Po zwycięstwie, jakie cesarz Herakliusz odniósł nad Chozroezem, w traktacie pokojowym Persowie zostali zmuszeni do oddania świętej relikwii (628). Podanie głosi, że kiedy sam cesarz chciał na swoich ramionach zanieść Krzyż Chrystusa na Kalwarię, mógł to uczynić dopiero wówczas, kiedy zdjął swoje królewskie szaty. Jest to legenda, gdyż ze świadectwa św. Cyryla Jerozolimskiego (+ 387) wiemy, że już za jego czasów czcigodną relikwię podzielono na drobne części i rozesłano je niemal po wszystkich okolicznych kościołach.

Największą część drzewa Krzyża świętego posiada obecnie kościół św. Guduli w Brukseli. Bazylika św. Piotra w Rzymie przechowuje część relikwii, którą cesarze bizantyjscy nosili na piersi w czasie największych uroczystości. W skarbcu katedry paryskiej jest cząstka Krzyża świętego, podarowana przez polską królową Annę Gonzagę, którą miała otrzymać od króla Jana Kazimierza. Największą część Krzyża świętego w Polsce posiadał kościół dominikanów w Lublinie (zostały one skradzione w roku 1991, chociaż nadal w kościele tym znajdują się dwa inne relikwiarze Krzyża świętego). Stosunkowo dużą część Krzyża świętego posiada kościół św. Krzyża na Łysej Górze pod Kielcami. Miał ją podarować benedyktynom św. Emeryk (+ 1031), syn św. Stefana, króla Węgier (+ 1038). Od tej relikwii i klasztoru pochodzi nazwa "Góry Świętokrzyskie". Wreszcie dość znaczna relikwia Krzyża świętego znajduje się w bazylice Krzyża Świętego w Rzymie. Ku czci Krzyża Świętego wzniesiono mnóstwo kościołów. W samej Polsce jest ich ponad 100. Istnieje również kilka rodzin zakonnych - męskich i żeńskich - pod nazwą Świętego Krzyża. Wśród nich najliczniejsze to Zgromadzenie Św. Krzyża, założone w 1837 r., a zatwierdzone przez Rzym w 1855 r.

Dzisiejsze święto przypomina nam wielkie znaczenie krzyża jako symbolu chrześcijaństwa i uświadamia, że nie możemy go traktować jedynie jako elementu dekoracji naszego mieszkania, miejsca pracy czy jednego z wielu elementów naszego codziennego stroju.

za: www.brewiarz.pl

 

W głównej Mszy Świętej odpustowej na Świętym Krzyżu z naszej parafii wzięli udział: ks. proboszcz Adam Gucwa SCJ, ks. wikariusz Grzegorz Siedlarz SCJ, Siostry Franciszkanki Rodziny Maryi oraz kilkoro parafian.

Zapraszamy do relacji i galerii z uroczystości na Świętym Krzyżu, jakie znajdują się na diecezjalnej stronie internetowej...
Relacja Mszy Świętej na TRWAM...

W piątek, 13 sierpnia br., w przeddzień Święta Podwyższenia Krzyża Świętego i ogólnopolskiej akcji "Polska pod krzyżem" w naszej parafii odbyła się procesja z modlitwą różańcową do krzyża, który znajduje się na ul. Rudzkiej Podwiatraki. Po wieczornej Mszy Świętej zgromadziliśmy się przed kościołem i następnie z modlitwą różańcową na ustach udaliśmy się pod krzyż, modląc się w intencji wynagradzającej za profanacje jakie miały miejsce w naszym kraju. Była to też okazja, aby zaświadczyć o naszej wierze i dać wyraz umiłowania wobec krzyża Chrystusa. Modlitwą objęliśmy też naszych parafian, którzy są z dala od Boga, wypraszając im łaskę nawrócenia i umiłowania Boga.

Zapraszamy do galerii...

W niedzielę, 8 września br., rozpoczęły się tzw. Msze Święte z udziałem dzieci. Dlatego też zapraszamy wszystkie dzieci, aby wraz z rodzicami przychodziły na niedzielną Eucharystię o godz. 11.30. Na tych Mszach Świętych dzieci przygotowują liturgię (czytają czytania i modlitwę powszechną), śpiewa scholka, a księża głoszą wtedy specjalne kazania dla dzieci z różnymi pomysłami i ciekawostkami.

Natomiast po Eucharystii dzieci mogą wziąć ze sobą naklejkę, na której znajduje się ilustracja do niedzielnej Ewangelii. Prosimy, by dzieci zbierały te naklejki przez cały rok szkolny. W czerwcu przyszłego roku zostaną zebrane książeczki z tymi obrazkami i dla wytrwałych i najbardziej gorliwych dzieci będą nagrody.

 

Dzisiaj na Mszach Świętych rozpoczęliśmy oficjalnie nowy rok duszpasterski i formacyjny dla grup parafialnych. Z tego też względu na Mszy Świętej o godz. 10.00, której przewodniczył ks. Proboszcz Adam Gucwa SCJ, w liturgię zaangażowali się dorośli, a na Eucharystii o godz. 11.30 pod przewodnictwem ks. Grzegorza Siedlarza SCJ w posługi liturgiczne włączyły się dzieci.

Zapraszamy do galerii...

Do Zgromadzenia Księży Sercanów przyjmowani są kandydaci na kapłanów i braci zakonnych w wieku od 18 do ok. 30 roku życia.

Oznaki powołania do służby Bożej mogą być następujące:
1.doświadczenie częstego przystępowania do sakramentów świętych oraz modlitwy osobistej
2. doświadczenie zainteresowania się i zaangażowania się w życie Kościoła w parafii albo grupach, ruchach czy stowarzyszeniach kościelnych
3. uczestniczenie w akcjach powołaniowych
4. doświadczenie duchowego prowadzenia
5. dojrzała osobowość czyli zdolność do altruistycznej, bezinteresownej miłości i poświęcenia

 

Na rozmowę kwalifikacyjną każdy kandydat powinien zabrać ze sobą następujące dokumenty:
- własnoręcznie napisana prośba o przyjęcie do Zgromadzenia
- własnoręcznie napisany życiorys
- świadectwo chrztu (aktualne) i bierzmowania
- świadectwo moralności od swojego księdza proboszcza
- świadectwo dojrzałości /oryginał/ (+ świadectwo ukończenie szkoły średniej) lub dyplom ukończenia studiów licencjackich lub magisterskich
- w przypadku kandydatów na braci zakonnych przynajmniej świadectwo ukończenia szkoły zawodowej
- okresowe badania lekarskie, informacje o chorobach
- dwie fotografie + fotografia w formie elektronicznej


Kandydatów przyjmuje Ksiądz Prowincjał, po rozmowie kwalifikacyjnej, w dniu 5 września 2019 br. o godz. 10.00 w Warszawie na ul. Łowickiej 46.

 

Kontakt w sprawie przyjęć do Zgromadzenia Księży Sercanów:
ks. Franciszek Wielgut SCJ
510 797 569
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

 

 Modlitwa o powołania kapłańskie i zakonne:

Panie Jezu Chryste, Dobry Pasterzu, który powołałeś Apostołów i uczyniłeś ich rybakami dusz,
zwróć ku Sobie gorące i szlachetne serca młodych ludzi,
uczyń ich Swoimi naśladowcami oraz gorliwymi sługami w trudzie głoszenia Dobrej Nowiny. 

Otwórz, o Panie, przed nimi horyzonty Twego Boskiego Serca
i ukaż im ten świat, w którym tak wielu braci i sióstr woła o światło prawdy i ciepło miłości.
Spraw, by odpowiadając na Twoje wezwanie przedłużali na ziemi Twoją zbawczą misję,
budowali Kościół, Twoje Mistyczne Ciało i byli solą ziemi i światłością świata.

Spraw, Panie Jezu, aby razem z Tobą i za Twoim wzorem
dali poznać światu miłość Twego Najświętszego Serca. Amen.

 

W poniedziałek, 2 września, uroczystą Mszą Świętą rozpoczął się rok szkolny i katechetyczny. Wspólnej modlitwie o godz. 8.00 przewodniczył ks. proboszcz Adam Gucwa SCJ.

Obok uczniów – dzieci i młodzieży – we Mszy Świętej wzięli udział również rodzice, katecheci, nauczyciele, wychowawcy i dyrekcje szkół znajdujących się na terenie naszej parafii. Nie zabrakło też pocztu sztandarowego Publicznej Szkoły Podstawowej nr 9.

Ks. proboszcz, dziękując nauczycielom i rodzicom za obecność, życzył owocnej współpracy w dziele wychowywania i edukowania młodego pokolenia.

Uczniom i nauczycielom życzymy Szczęść Boże!

Zapraszamy do galerii...

W dniach 31 sierpnia - 01 września br. odbyła się parafialna pielgrzymka. Pierwszym punktem pielgrzymiego programu były odwiedziny w sanktuarium św. Stanisława Papczyńskiego – założyciela Zgromadzenia Księży Marianów - w miejscowości Góra Kalwaria. Mieliśmy okazję obejrzeć film i wysłuchać historii o życiu św. Stanisława Papczyńskiego. Następnie po wspólnej modlitwie w kościele oddaliśmy świętemu cześć przez ucałowanie jego relikwii. Kolejne miejsce, które stało się naszym głównym celem to Gietrzwałd. Droga była długa. Mieliśmy zatem okazję do wspólnej modlitwy, śpiewu, rozmów. Po dojechaniu na miejsce i rozlokowaniu się w domu pielgrzyma oraz po obiadokolacji uczestniczyliśmy w spotkaniu z przewodnikiem. O godz. 18.00 uczestniczyliśmy we Mszy Świętej, a następnie w Drodze Krzyżowej. Mieliśmy także czas na złapanie chwili oddechu przy cudownym źródełku, gdzie również Matka Boża ukazywała się wiejskim dzieciom. Ostatnim punktem programu tego dnia było nabożeństwo różańcowe. Rozpoczęcie modlitwy miało miejsce przy cudownym źródełku, a zakończenie w kościele. Nazajutrz po śniadaniu wyruszyliśmy do Świętej Lipki. Tam uczestniczyliśmy w Eucharystii i wysłuchaliśmy koncertu organowego. Z sercami przepełnionymi wdzięcznością wyruszyliśmy w drogę powrotną, podczas której kontynuowaliśmy modlitwę i śpiewy. Do Ostrowca Świętokrzyskiego wróciliśmy na godz. 22.30. Za udział w tej niezapomnianej pielgrzymce i za wszelkie dobro wszystkim pielgrzymom dziękuje proboszcz - ks. Adam Gucwa SCJ.

Zapraszamy do galerii...

 

Jan Chrzciciel był jedynym synem kapłana Zachariasza i Elżbiety, krewnej Najświętszej Maryi Panny. Bardzo wcześnie, może już w dzieciństwie, Jan udał się na pustynię. W piętnastym roku panowania cesarza Tyberiusza rozpoczął swą misję poprzednika i zwiastuna Zbawiciela. Czynił to na pustkowiu, nad Jordanem, w Betanii, później w Ainon niedaleko Salim. Zjawienie się Jana i jego wystąpienia odbijały się szerokim echem po Palestynie i okolicznych krajach. Sprawiła to wiadomość, że oczekiwany Zbawiciel już pojawił się na ziemi. Jan prowadził pokutniczy i pustelniczy tryb życia. Chrzcił wodą ciągnące do niego tłumy. Ochrzcił również Jezusa.

Zainteresował się nim także władca Galilei, Herod II Antypas. Być może sam Jan udał się do niego, by rzucić mu w oczy: "Nie wolno ci mieć żony twego brata". Rozgniewany władca nakazał go aresztować i osadzić w twierdzy Macheront. W czasie uczty urodzinowej pijany król pod przysięgą zobowiązał się dać córce Herodiady, Salome, wszystko, o cokolwiek poprosi. Ta po naradzie z matką zażądała głowy Jana Chrzciciela. Zginął on ścięty mieczem. Był ostatnim prorokiem Starego Testamentu.

Jan Chrzciciel jest jedynym świętym, którego Kościół czci w ciągu roku dwukrotnie: 24 czerwca - w uroczystość jego narodzenia, i 29 sierpnia - we wspomnienie jego męczeńskiej śmierci.

(za: brewiarz.pl)

26 sierpnia przypada uroczystość Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej.

Święto ustanowił w 1904 roku papież Pius X, a w 1931 roku - Pius XI rozszerzył obchody na całą Polskę. Uroczystość powstała z inicjatywy błogosławionego Honorata Koźmińskiego, który po upadku powstania styczniowego starał się zjednoczyć naród wokół Maryi Królowej Polski. Częstochowa, gdzie znajduje się obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem, nazywany też Czarną Madonną, jest szczególnym miejscem dla Polaków.

Uroczystość NMP Częstochowskiej ma charakter dziękczynienia za szczególną rolę Maryi w dziejach narodu polskiego. W przekonaniu wiernych jest ona obrończynią najwyższych wartości: wiary, obyczajów chrześcijańskich, ducha, kultury i języka ojczystego. Z tej wiary zrodziły się Jasnogórskie Śluby Narodu, których tekst napisał kardynał Stefan Wyszyński. Nawiązują one do aktu króla Jana Kazimierza, który 1 kwietnia 1656 roku we Lwowie, wybrał Maryję za patronkę narodu polskiego.

W 300. rocznicę tych wydarzeń, 26 sierpnia 1956 roku, milion Polaków na Jasnej Górze powtarzało słowa ślubowania. Prymasa Wyszyńskiego, więzionego wówczas przez komunistyczne władze, symbolizował pusty tron i wiązanka biało-czerwonych kwiatów.

Dziesięć lat później, 3 maja 1966 roku kardynał Stefan Wyszyński, w obecności Episkopatu Polski i tysięcy rodaków, oddał w macierzyńską niewolę Maryi, rozpoczynające się nowe tysiąclecie Polski.

W 50. rocznicę ponowienia Ślubów Jasnogórskich, 26 sierpnia 2006 roku, w klasztorze zebrało się ponad 200 tysięcy wiernych, a tekst ślubów odczytał kardynał Józef Glemp.

Więcej na ten temat można przeczytać na: www.brewiarz.pl

Prawdę o Wniebowzięciu NMP ogłosił jako dogmat wiary papież Pius XII 1 listopada 1950 r. w Konstytucji apostolskiej Munificentissimus Deus: "...powagą Pana naszego Jezusa Chrystusa, świętych Apostołów Piotra i Pawła i Naszą, ogłaszamy, orzekamy i określamy jako dogmat objawiony przez Boga: że Niepokalana Matka Boga, Maryja zawsze Dziewica, po zakończeniu ziemskiego życia z duszą i ciałem została wzięta do chwały niebieskiej".

(Breviarium fidei VI, 105)

Orzeczenie to Ojciec święty wypowiedział uroczyście w bazylice św. Piotra w obecności prawie 1600 biskupów i niezliczonych tłumów wiernych. Orzeczenie to oparł nie tylko na dogmacie, że kiedy przemawia uroczyście jako wikariusz Jezusa Chrystusa na ziemi w sprawach prawd wiary i obyczajów, jest nieomylny, ale także dlatego, że ta prawda była od dawna w Kościele uznawana. Papież ją tylko przypomniał, swoim najwyższym autorytetem potwierdził i usankcjonował.

Przekonanie o tym, że Pan Jezus nie pozostawił ciała swojej Matki na ziemi, ale je uwielbił, uczynił podobnym do swojego ciała w chwili zmartwychwstania i zabrał do nieba, było powszechnie wyznawane w Kościele katolickim. Już w VI wieku cesarz Maurycy (582-602) polecił obchodzić na Wschodzie w całym swoim państwie 15 sierpnia osobne święto dla uczczenia tej tajemnicy. To oznacza, że święto to musiało lokalnie istnieć już wcześniej, przynajmniej w V w. W Rzymie istnieje to święto z całą pewnością w wieku VII. Wiemy bowiem, że papież św. Sergiusz I (687-701) ustanawia na tę uroczystość procesję. Papież Leon IV (+ 855) dodał do tego święta wigilię i oktawę. Z pism św. Grzegorza z Tours (+ 594) dowiadujemy się, że w Galii istniało to święto już w VI w. Obchodzono je jednak nie 15 sierpnia, ale 18 stycznia.

W polskiej (i nie tylko) tradycji dzisiejsze święto zwane jest również świętem Matki Bożej Zielnej. Na pamiątkę podania głoszącego, że Apostołowie zamiast ciała Maryi znaleźli kwiaty, poświęca się kwiaty, zioła i kłosy zbóż. Lud wierzy, że zioła poświęcone w tym dniu za pośrednictwem Maryi otrzymują moc leczniczą i chronią od chorób i zarazy. Rolnicy tego dnia dziękują Bogu za plony ziemi i ziarno, które zebrali z pól.

Źródło: www.brewiarz.pl

 

Msze Święte w naszym kościele jak w każdą niedzielę o godz. 7.30, 10.00, 11.30 i 17.00. Jest to święto obowiązkowe. W czasie każdej Eucharystii poświęcenie zbóż, ziół i owoców.

Tego dnia obchodzimy 99. rocznicę Cudu nad Wisłą. Dziękujemy Bogu za tych, którzy walczyli w obronie Ojczyzny i modlimy się o radość życia wiecznego dla poległych w jej obronie.

Zapraszamy do galerii z poświęcenia ziół i kwiatów...