• 0_post.jpg
  • 2.jpg
  • 3_stanislaw.JPG
  • 4.jpg

Niedziela (24 marca)
7.30 – Msza Święta z nauką dla wszystkich
10.00 – Msza Święta z nauką dla wszystkich    
11.30 – Msza św. z nauką dla dzieci
16.15 – Gorzkie Żale z kazaniem pasyjnym
17.00 – Msza Święta z nauką dla wszystkich



Poniedziałek (25 marca)
9.00 – Msza Święta z nauką dla wszystkich
10.30 – Nauka dla uczniów Szkoły Podstawowej (klasy 0-IV)
12.00  – Nauka dla uczniów Szkoły Podstawowej (klasy V-VIII)    
17.00 – Msza Święta z nauką dla wszystkich (zwłaszcza kandydaci do bierzmowania z klas III Gimnazjum)
 

Wtorek (26 marca)
Spowiedź św. 8.30-10.00

9.00 – Msza Święta z nauką dla wszystkich
10.30 – Nauka dla uczniów Szkoły Podstawowej (klasy 0-IV)
12.00  – Nauka dla uczniów Szkoły Podstawowej (klasy V-VIII)

Spowiedź św. 16.00-18.00
17.00 – Msza Święta z nauką dla wszystkich (zwłaszcza kandydaci do bierzmowania z klas III Gimnazjum)
 

Środa (27 marca) – Zakończenie rekolekcji        
9.00 – Msza Święta z nauką dla wszystkich
11.00 – Msza Święta z nauką dla uczniów Szkoły Podstawowej
17.00 – Msza Święta z nauką dla wszystkich (zwłaszcza kandydaci do bierzmowania z klas III Gimnazjum)

ks. Bartosz Mrozek SCJ
(Kluczbork)
rekolekcjonista

Środa Popielcowa, inaczej zwana Popielcem, to w kościele katolickim pierwszy dzień Wielkiego Postu, który kończy karnawał na 46 dni przed niedzielą Wielkanocną. Jest to dzień pokutny, w którym obowiązuje ścisły post. W obrządku rzymskim w czasie mszy odprawianej w ten dzień kapłan posypuje wiernym głowę popiołem lub popiołem czyni znak krzyża mówiąc "Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię" lub "Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz".

 

Popiół do posypywania głów tradycyjnie otrzymuje się przez spalenie palm poświęconych w ubiegłoroczną Niedzielę Palmową. Zwyczaj posypywania głów pochodzi z VIII w. i w XI wieku stał się on zwyczajem obowiązującym w kościele katolickim dzięki decyzji ówczesnego Papieża Urbana II.

 

W okresie Wielkiego Postu zapraszamy na nabożeństwa:

     1) Drogi krzyżowej w każdy piątek:

         * dla dzieci o godz. 16.00
         * dla starszych o godz. 16.30
       
     2) Gorzkie Żale z kazaniem pasyjnym w każdą niedzielę o godz. 16.15


 
Zapraszamy na te nabożeństwa nie tylko dorosłych, ale przede wszystkim dzieci i młodzież.
Przypominamy, że za pobożne odprawienie Drogi Krzyżowej i Gorzkich Żali można pod zwykłymi warunkami dostąpić odpustu zupełnego.

Zapraszamy do galerii...

W 1858 roku, w cztery lata po ogłoszeniu przez Piusa IX dogmatu o Niepokalanym Poczęciu, Matka Boża zjawiła się ubogiej pasterce, św. Bernadecie Soubirous, w Grocie Massabielskiej w Lourdes. Podczas osiemnastu zjawień (w okresie 11 lutego - 16 lipca) Maryja wzywała do modlitwy i pokuty.

11 lutego 1858 r. Bernadetta Soubirous wraz z siostrą i przyjaciółką udała się w pobliże Starej Skały - Massabielle - na poszukiwanie suchych gałęzi, aby rozpalić ogień w domu. Gdy dziewczyna została sama, usłyszała dziwny dźwięk podobny do szumu wiatru i zobaczyła światłość, z której wyłoniła się postać "Pięknej Pani" z różańcem w ręku. Odtąd objawienia powtarzały się.

18 stycznia 1862 roku komisja biskupa z Targes po wielu badaniach ogłosiła dekret, że "można dać wiarę" zjawiskom, jakie się przydarzyły w Lourdes. W roku 1864 ks. proboszcz Peyramale przystąpił do budowy świątyni. W roku 1875 poświęcił ją uroczyście arcybiskup Paryża Guibert. W uroczystości tej wzięło udział: 35 arcybiskupów i biskupów, 3 tys. kapłanów i 100 tys. wiernych. W roku 1891 Leon XII ustanowił święto Objawienia się Matki Bożej w Lourdes, które św. Pius X w 1907 r. rozciągnął na cały Kościół. Lourdes jest obecnie słynnym miejscem pielgrzymkowym, do którego przybywają tysiące ludzi, by czcić Matkę Bożą jako Uzdrowienie Chorych.
Bernadetta wstąpiła w 1866 roku do klasztoru Notre Dame de Nevers i tam zmarła na gruźlicę w 1879 r. w wieku 35 lat. Pius XI w roku 1925 uroczyście ją beatyfikował, a w roku 1933 - kanonizował. Jej wspomnienie obchodzone jest 16 kwietnia.

Od 1992 r. 11 lutego obchodzimy Światowy Dzień Chorego, który ustanowił św. Jan Paweł II. Dlatego też w poniedziałek - 11 lutego br. - na Mszach Świętych był udzielany sakrament namaszczenia osobom chorym i starszym. Z kolei na koniec adoracji można było otrzymać indywidualne błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem.

Zapraszamy do galerii...

 

Orędzie papieża Franciszka na XXVII Światowy Dzień Chorego

Kolejnym ważnym krokiem na drodze przygotowań do I Komunii Świętej jest poświęcenie modlitewników. Dokonał tego ks. Grzegorz Siedlarz SCJ 10 lutego, w czasie uroczystej Eucharystii o godz. 11.30. Dzieci przygotowujące się do przyjęcia I Komunii Świętej otrzymały książeczki pierwszokomunijne, które mają stać się pomocą w wytrwałej modlitwie i postępowaniu na drodze zbawienia oraz w dobrym przygotowaniu się do spowiedzi św. i samej I Komunii Świętej.

Zapraszamy do galerii...

Czterdziestego dnia po Bożym Narodzeniu - 2 lutego - obchodzimy święto Ofiarowania Pańskiego, zwane popularnie świętem Matki Bożej Gromnicznej. Jest to pamiątka ofiarowania małego Chrystusa w Świątyni Jerozolimskiej.

Zgodnie z Prawem Mojżeszowym rodzice musieli poświęcić każdego pierworodnego chłopca Panu. Był to symboliczny gest poświęcenia Bogu pierwszego potomstwa, a nie, jak się niepoprawnie sądzi, poświęcenie chłopca na służbę kapłańską. Aby móc z powrotem zabrać syna do domu, wykonywano tzw. obrzęd "wykupienia" łączony z oczyszczeniem matki dziecka. Polegał on na ofiarowaniu baranka lub pary synogarlic albo dwóch młodych gołębi. Ubóstwo Świętej Rodziny nie pozwalało na pozostawienie baranka, toteż rodzice Jezusa złożyli parę gołębi.

Maryja i Józef przynieśli zatem swego Syna, jak wszyscy rodzice w Izraelu, do Świątyni Jerozolimskiej (tej samej, której zburzenie przepowiedział ich Syn prawie 30 lat później), by oddać Go Panu. Spotkali tam starca Symeona i prorokinię Annę, córkę Fanuela. Pierwszemu Bóg obiecał, że nie zazna śmierci, zanim nie ujrzy Syna Człowieczego (Mesjasza). Można zatem przypuszczać, iż Symeon był pierwszym, który słowami wyznał wiarę w Jezusa, jako Boga. Wypowiedział on bowiem słowa:

"Teraz o Panie pozwól odejść swemu słudze w pokoju,
według słowa Twojego,
bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie,
któreś przygotował wobec wszystkich narodów,
Światło na oświecenie pogan i chwałę Ludu Twego, Izraela".

 

Słowa te wypowiada Kościół codziennie jako kantyk Symeona w modlitwie na zakończenie dnia (Kompleta), jako wyraz przygotowania na odejście z tego świata w nadziei zbawienia. Symeon wygłasza także proroctwo o przyszłym odrzuceniu i upadku Jezusa.

Pierwsze wzmianki o święcie Ofiarowania Pańskiego pochodzą z IV wieku. W Rzymie papież Sergiusz I (687-701) postanawia wprowadzić w dniu 2 lutego, zwanym dniem św. Symeona, procesję, która miałaby się odbywać o brzasku. Jej uczestnicy trzymali w ręku zapalone świece. Procesja miała charakter pokutny, o czym świadczyły zakładane przez kapłanów szaty liturgiczne koloru czarnego. Od ok. X w. upowszechniło się poświęcanie płonących świec, które symbolizują Chrystusa: Światłość świata. Charakter święta ustalił ostatecznie Mszał Rzymski z 1970 r. opowiadając się za nazwą "Ofiarowanie Pańskie", zamiast "Oczyszczenie", podkreślając nie tylko aspekt ofiarowania zamiast pokuty, ale także uwypuklając chrystologiczny wymiar tego święta. Święto to obchodzi cały świat chrześcijański, a więc także prawosławie i protestantyzm.

Ofiarowanie Pańskie zwane jest także świętem MB Gromnicznej. Związane jest to z poświęcaniem w tym dniu świec - gromnic, nazywanych tak, gdyż miały one ochraniać domostwa i ich mieszkańców od gromów w czasie burz. W tym celu w czasie nawałnic świece zapalano i stawiano w oknach, modląc się do Maryi. Gromnice wkładano także w dłonie umierających, by światło świecy prowadziło duszę konającego do Chrystusa.

Obecnie święto Ofiarowania Pańskiego kończy w Polsce czas śpiewania kolęd, wystawiania szopek i ubierania choinek, mimo, iż okres Bożego Narodzenia zakończył się już po Święcie Chrztu Pańskiego. Jest to związane z silną tradycją śpiewania kolęd w naszym kraju, a na ten wyjątek zgodziła się Stolica Apostolska.

Od 1997 r. 2 lutego Kościół powszechny obchodzi ustanowiony przez św. Jana Pawła II DZIEŃ ŻYCIA KONSEKROWANEGO, poświęcony modlitwie za osoby, które oddały swoje życie na służbę Bogu i ludziom w niezliczonych zakonach, zgromadzeniach i instytutach świeckich. Pamiętajmy o nich (zwłaszcza tego dnia) podczas naszych modlitw.

Zapraszamy do galerii...

W niedzielne popołudnie, 13 stycznia br., w naszym parafialnym kościele odbył się konkurs śpiewania kolęd i pastorałek. W tym konkursie wzięło udział ponad 30 dzieci w trzech kategoriach: przedszkole, klasy I-III oraz klasy IV-VI. Główną ideą konkursu było uwielbienie Bożej Dzieciny poprzez śpiew kolęd i pastorałek. Cieszymy się, że, oprócz uczestników i ich rodzin, w naszym kościele zgromadziło się też wielu innych parafian. Po wystąpieniu dzieci - gdy jury prowadziło obrady - zostały rozdane nagrody dla dzieci za uczestnictwo w roratach. Następnie, w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie konkursu, z radością kolędowaliśmy wszyscy razem i poprzez to uwielbialiśmy Jezusa. Dziękujemy dzieciom za udział w konkursie i z niecierpliwością czekamy na kolejny konkurs w następnym roku.

Zapraszamy do galerii...

Niedziela Chrztu Pańskiego kończy liturgiczny okres Bożego Narodzenia. Moment Chrztu Jezusa w Jordanie, to moment rozpoczęcia jego publicznej działalności. Jest to nie tylko święto Jego Chrztu, ale przede wszystkim moment teofanii, czyli objawienie się Boga Ojca nad swoim Synem, który - jako prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek - podejmuje misję zbawienia ludzi. Ta misja zbawienia ludzi będzie spełniała się przez całe publiczne życie i działalność Jezusa, a w szczególności dopełni się w Jego Śmierci i Zmartwychwstaniu oraz Zesłaniu Ducha Świętego.

Tego dnia również w naszej parafii świętowaliśmy wspomnienie niezwykłego wydarzenia, które miało miejsce nad rzeką Jordan. Dla młodzieży przygotowującej się do przyjęcia sakramentu bierzmowania z klas VIII Szkoły Podstawowej oraz z klas III Gimnazjum była możliwość odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych na Mszy Świętej o godz. 10.00, której przewodniczył ks. proboszcz Adam Gucwa SCJ. Niegdyś to rodzice prosili o chrzest dla nich. Dziś oni sami wyznali swoją wiarę. Ten wybór Chrystusa jest fundamentem, na którym wznosić będą swoje dojrzałe chrześcijańskie życie.

Zapraszamy do galerii...

 W niedzielę, 6 stycznia br., na Mszy Świętej o godz. 11.30 ks. proboszcz Adam Gucwa SCJ pobłogosławił medaliki dzieciom, które przygotowują się do przyjęcia I Komunii Św. Jest to kolejny krok na drodze dobrego przygotowania się do pięknej majowej uroczystości. Mamy nadzieję, że dzieci te będą chętnie nosić medaliki i tym samym z odwagą pokazywać, że nie wstydzą się Boga w swoim życiu.

 

Zapraszamy do galerii...

Uroczystość Objawienia Pańskiego jest jednym z najstarszych świąt w Kościele. Obchodzono je na Wschodzie od III wieku, a na Zachód przedostało się pod koniec IV wieku. W dzisiejszym dniu czcimy objawienie się Boga w widzialnej postaci. Wcielony Bóg objawił się poganom w osobach Mędrców, narodowi wybranemu przy chrzcie w Jordanie i swoim uczniom przez cud dokonany w Kanie Galilejskiej.

Oficjalna nazwa święta brzmi Epifania. Terminem tym Grecy określali uroczysty wjazd władcy. Święcimy dzisiaj przybycie na ziemię wielkiego Króla, którego panowanie ogarnia nie tylko wszystkie kraje, ale cały wszechświat. Chrystus Król nawiedza dzisiaj swój Kościół - wiekuistą Jerozolimę, obdarzając ją skarbami łaski. Do Kościoła powołane są wszystkie narody. Cała tradycja chrześcijańska widzi w Mędrcach ze Wschodu pierwociny narodów pogańskich. Za nimi w bramy Kościoła Chrystusowego wchodzą coraz to nowe ludy. W ten sposób spełnia się proroctwo Izajasza, które czytamy dziś w lekcji mszalnej.

Dary Mędrców mają znaczenie symboliczne. Oznaczają godność królewską Chrystusa (złoto), wypływającą z połączenia się natury ludzkiej (mirra) z Boską (kadzidło). Dlatego wyobrażają one samego Zbawiciela.

Od XV/XVI w. w kościołach poświęca się dziś kadzidło i kredę. Kredą oznaczamy drzwi naszych domów na znak, że w naszym mieszkaniu przyjęliśmy Wcielonego Syna Bożego. Piszemy na drzwiach litery C+M+B, które są pierwszymi literami łacińskiego zdania: (Niech) Chrystus mieszkanie błogosławi - po łacinie: Christus mansionem benedicat i dodajemy jeszcze aktualny rok.

Rozpoczynamy Nowy Rok, celebrując uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi. Czcimy Ją jako Matkę Boga. Ten tytuł – po grecku Theotókos – został jej uroczyście nadany przez Sobór w Efezie w 431 roku. Kościół potwierdził tym samym wiarę pierwszych pokoleń chrześcijan, widzących w osobie Maryi tą, za przyczyną której Syn Boży stał się człowiekiem. Istnieje też tradycja wiążąca datę dzisiejszej uroczystości z ósmym dniem od narodzenia Jezusa. Wtedy to prawo żydowskie nakazywało dokonać obrzezania nowonarodzonego chłopca.

Dzisiejsze pierwsze czytanie ukazuje nam słowa, które Bóg za pośrednictwem Mojżesza przekazał Aaronowi i jego synom, aby nimi błogosławili Izraelitów. Błogosławieństwo Aaronowe, zwane również Błogosławieństwem Kapłańskim należy do najstarszych fragmentów Pisma Świętego, jakie udało się dotychczas odnaleźć archeologom. To również jeden z najpiękniejszych tekstów, w których człowiek – pouczony przez samego Boga – prosi o Jego opiekę i prowadzenie.

Z Księgi Liczb:
"Pan mówił do Mojżesza tymi słowami:
«Powiedz Aaronowi i jego synom: tak oto macie błogosławić synom Izraela. Powiecie im:
'Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku tobie swoje oblicze i niech cię obdarzy pokojem'.
Tak będą wzywać imienia mojego nad synami Izraela, a Ja im będę błogosławił»".

 

Na cały Nowy Rok 2019 życzymy Wam, Drodzy Parafianie i Goście,
aby Boże błogosławieństwo towarzyszyło Wam nieustannie,
a Maryja niech Was wspiera z nieba swym wstawiennictwem.

Szczęść Wam Boże!

Wasi Duszpasterze